Dekema Equestrian in Gorredijk is het verhaal van een familieplek die opnieuw wordt opgebouwd. Met paarden, mensen en plannen die elkaar overal op het erf kruisen.
Het erf opent zich tussen de weilanden, met het geluid van paarden overal om je heen. In de binnenbak schuifelen paarden door het zand. In de kantine drinken pensionklanten koffie. Buiten hoor je het schuiven van kruiwagens, het tikken van hoefijzers en mensen die met elkaar overleggen.
Dekema Equestrian leeft. En wie hier rondloopt, voelt dat meteen.
Van 1968 tot nu: een erf met geschiedenis
In het voorjaar van 1968 startte Pake Jan Tjalles de Jong hier een manege naast zijn veefokkerij. Er kwamen zoveel ruiters en paarden naar het erf dat hij in de herfst van datzelfde jaar de eerste binnenmanege liet bouwen. De boerderij, de veefokkerij en de manege liepen zo in elkaar over dat er altijd wel iemand bezig was.
Later namen twee zwagers, de vader van Tjerk Jan en oom Tjalle, het bedrijf samen over. De naam Dekema bleef, net als het ritme van het erf waar altijd iets gebeurt.
En dat is nog steeds zo.
Een keuze die veel in gang zette
Op zijn zeventigste gaf oom Tjalle aan dat hij wilde stoppen met het bedrijf. De ouders van Tjerk Jan bleven zich richten op de kampeerboerderij, maar voor het paardenbedrijf moest een beslissing worden genomen.
Kelly & Tjerk Jan liepen over het terrein en zagen vooral kansen. Maar ook vragen. Wat kun je met zo’n plek? En wat niet? Na lang wikken en wegen besloten ze het bedrijf een jaar te huren, om te ontdekken wat ervan te maken was. Het was een risico, maar het voelde als het juiste moment om het te proberen.
Vanaf oktober 2024 begonnen ze gewoon. Kleine stappen, praktische keuzes, steeds weer kijken wat werkt. Kelly ging parttime werken bij Philips, zodat er ruimte kwam voor het erf. Tjerk Jan bleef hoefsmid, het werk dat al jaren bij hem hoort.
Langzaam kwam het erf weer in beweging.
“We wisten dat het een intens jaar zou worden,” zegt Kelly. “Maar we wilden het proberen.”
Kelly uit Londen en Tjerk Jan uit Gorredijk
Ze ontmoetten elkaar niet in Engeland en niet in Friesland, maar op een springstal in Canada. Kelly werkte er als ruiter, Tjerk Jan als hoefsmid. Vijf maanden lang stonden ze samen tussen jonge paarden. Nat stro, eindeloze trainingsrondes. Toen hij terug moest naar Nederland, volgde Kelly hem twee weken later.
Sinds 2005 wonen ze samen in Friesland. In Gorredijk, tussen paarden en mensen waar Kelly inmiddels ook thuis voelt.
“Het is heerlijk hier,” lacht Kelly. “Ik ben opgegroeid net buiten Londen. Hier wonen is anders, maar ik voelde me meteen opgenomen in de familie en de dorpsgemeenschap.”
Volle stallen
Voordat zij officieel begonnen, waren de pensionstallen al volledig gevuld.
Er zijn drie vormen van pension: vol pension, half pension en kale huur. Marijn en Mieke, met hun Friese paarden, huren een groot deel van de stal en regelen alles zelf. Zij vallen onder de categorie: kale huur.
In totaal staan er ongeveer vijfenveertig paarden op het erf. Soms zijn het er zoveel dat de eigen paarden tijdelijk in de schaapskooi belanden. Niet ideaal, maar het werkt.
“De pensiongroep is hecht. Veel mensen denken mee en helpen regelmatig mee.”
Clinics die binnen een uur vol zitten
Een van de eerste dingen die Kelly oppakte, was het organiseren van clinics,
working equitation, balkjes, dressuur, springen en schriktraining, alles komt voorbij.
Bekende instructeurs als Lammert Haanstra en Jacob van der Heide geven hier regelmatig les.
Veel clinics zitten snel vol zodra ze online komen, soms zelfs binnen een uur. “Mensen komen terug,” zegt Kelly. “Dat vind ik het mooiste. Ze kennen het erf nog van vroeger en vinden het fijn dat hier weer van alles gebeurt.”
De clinics zorgen voor beweging op het erf. Wie hier voor het eerst komt, ziet meteen hoe het eraan toegaat.
Buitenmensen Café
Tjerk Jan had al jaren een idee in zijn hoofd: een plek op het erf waar mensen kunnen binnenstappen voor iets lekkers en iets gezelligs.
Sinds afgelopen zomer is het Buitenmensen Café een feit.
Met koffie, hapjes, eenvoudige gerechten en de inmiddels bekende gehaktballen. Twee keer per maand is het café open op zaterdag van twee tot tien.
“En zo wandelt er van alles binnen: pensionklanten, buren, mensen die ze nog nooit eerder zagen.”
Het café zorgt voor ontmoeting en maakt het erf nog toegankelijker.
Van kantine tot boshut: alles krijgt een functie
Naast het cafe is er de kantine.
Die wordt gebruikt voor vergaderingen, familiefeesten, trainingen en binnenkort zelfs voor bruiloften.
In de boshut die Pake Thijs bouwde wordt volgend jaar een bruidspaar getrouwd. Een ander stel viert het feest onder de overkapping, met Kelly als organisator.
[streamer]
“Kelly krijgt energie van organiseren. Ze ziet in elke ruimte wel iets dat gebruikt kan worden.”
Eerder organiseerde ze een familiefeest voor vierhonderd mensen in de binnenbak. Een plek die normaal naar zand en paard ruikt, maar voor één dag dienstdeed als feestzaal. Het erf verandert mee. Soms met wat improvisatie, maar meestal verrassend soepel.
De hoefsmid die zijn vak vond in Australië
Tjerk Jan wist pas dat hij hoefsmid wilde worden nadat hij in Australië paarden zag bekappen.
Terug in Nederland volgde hij de opleiding, liep stage en bouwde een groot klantenbestand op.
Zijn dagen beginnen bij particulieren. Eindigen soms in Drenthe, soms in Friesland. Het is veel, maar het past. Tjerk Jan haalt zijn schouders op. “Het is zwaar werk, maar het hoort bij mij. En het helpt dat ik zelf elke dag tussen de paarden sta.”
Familie op het erf
Dochter Rose rijdt wedstrijden, helpt bij Marriet Smit – Hoekstra in Mildam en is bijna altijd tussen de paarden te vinden. Thijs regelt parkeren bij evenementen. De ouders van Tjerk Jan runnen de kampeerboerderij en springen bij wanneer nodig.
Alles op het erf ademt samenwerking.
Dat is geen romantisch beeld, maar de dagelijkse werkelijkheid.
“Iedereen helpt. Dat maakt het echt een familieplek.” — Kelly
Plannen voor later
In de komende jaren willen ze investeren in een nieuwe bodem voor binnen en buiten. Daarmee kan Dekema grotere wedstrijden organiseren en mogelijk samenwerken met Concours Hippique Gorredijk, dat op zoek is naar een nieuwe locatie op zand.
Ook kijken ze naar uitbreiding van de minicamping en onderzoeken ze of vakantiehuisjes in de toekomst haalbaar zijn.
En dan is er nog de kampeerboerderij, ook een optie voor later, als het past.
“We willen stap voor stap verder. Niet alles hoeft tegelijk. We onderzoeken rustig wat haalbaar is.”
Een plek die blijft groeien
Dekema Equestrian is geen traditioneel paardenbedrijf en ook geen locatie die in de tijd blijft hangen.
Het is een plek waar een familiegeschiedenis zich voortzet door vooruit te kijken.
Een plek waar paarden, mensen, activiteiten en herinneringen door elkaar heen lopen.
Deze plek leeft!
En dat is precies waar het Tjerk Jan en Kelly om gaat.
Meer blogs en vlogs
